CANIM ANNECİGİM BENİ ANLA

  • 1 replies
  • 2318 views

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

*

Çevrimdışı duygu

  • *
  • 13
  • +4/-0
CANIM ANNECİGİM BENİ ANLA
« : 26 Temmuz 2008, 19:16:58 »





Canım anneciğim, henüz küçücük bir çocuktum. Bir gece yarısı, gördüğüm düşün etkisiyle uykudan uyanıp, gecenin karanlığında “Anneeee” diye seslendim.

Sen yanıma gelip, kollarını sevgiyle boynuma doladığın anda, çocukluğumun tüm karanlık yüzleri birden yok oldu. Senin kollarında tüm tehlikelerden uzak, sonsuz bir güven duygusuyla, dünyanın en huzurlu uykusuna daldım.

Henüz küçücük bir çocuktum.. Yemek masasının altına oyuncaklarımı sıraladım ve “Ben evcilik oynamak istiyoruuum” diye tutturdum.

Sen mutfakta yemek yaparken, bana en güzel sesinle, dünyanın en güzel şarkılarını söyledin, masallar anlattın, benimle komşuculuk oynadın. Yapılması gereken işlerin, sevdiklerimize zaman ayırmamıza engel olamayacağını öğrettin bana.

Henüz küçücük bir çocuktum.. Elimde tavşanlı balonum, üstümde saten elbisemle, bayram yerinde bir salıncaktan diğerine sevinçle koştum.

Yokluğu ve bayramların hüznünü bana duyumsatmadın. En büyük zenginliğin sevgi dolu bir aileye sahip olmak olduğunu öğrettin bana.

Henüz küçücük bir çocuktum.. Dayanılmaz ağrılar içinde kıvranıyordum. Tüm bedenim ateş gibiydi. Doktorun “Belki de böbrek nakli gerekebilir” sözleri yıldırmadı seni. Bir saniye bile düşünmeden “Yavrumu yaşatmak için gerekirse iki böbreğimi de veririm” dedin.

Annelerin, yavruları ile ayrı bedenlerde tek yürek olarak yaşadıklarını öğrendim senden.

Henüz gencecik bir kızdım.. Arkadaşlarımın anneleri, kızlarına dantel yapmayı, nakış işlemeyi öğretiyor, gece gündüz çeyiz hazırlığı yaptırıyorlardı.

Sen, her zamanki aydın görüşünle “Elişine ayıracağın zamanda bir kitap fazla oku ki, ufkun açılsın kızım, sana verebileceğim en güzel çeyiz bir mesleğinin olması, topluma ve insanlığa yararlı bir birey olmandır” dedin. Sözlerinden önce, davranışlarınla örnek oldun bana.

Sen, bana her zaman sonsuz güven duydun. Ağzından “Sen bunu başaramazsın” sözünü duymadım hiç.

Başarısız olduğum, tökezlediğim, yere düştüğüm anlarda sevgiyle elimden tutup ayağa kaldırdın ve “Bir insan ancak kendi içinde devrikse başkaları tarafından devrilebilir” diyerek en zor koşullarda bile dimdik durmasını öğrettin bana.

Bahçeden topladığın çiçeklerle, hastanelerdeki hiç tanımadığın hastaları ziyarete gittin, elindeki bir dilim ekmeği, gereksinimi olanlarla paylaştın. Sevginin paylaştıkça çoğaldığını öğrendim senden.

Mahallenin yanmayan lambaları, bozuk yolları için dilekçeler yazdın, kapı kapı dolaşarak imza topladın.

Hakkımı aramayı, bireysel olarak sorumluluk almayı, inandığım yolda savaşım vermesini senden öğrendim.

Sen bana asla “Eğer ..... yaparsan”, “Eğer ..... olursan seni severim” demedin.

Seni incitecek bir hata yaptığımda bile beni suçlamadın.

Sen beni koşulsuz olarak sevgiyle sarıp sarmaladın.

Sen benim her zaman en iyi öğretmenim, en yakın dostum, en güvendiğim sırdaşım oldun.

Bana “insan” olmayı, “Anne” olmayı öğrettin.

Bugün sahip olduğum tüm güzelliklerde, her başarımın altında kendi imzamın yanısıra senin de imzan var sevgili anneciğim.

*

Çevrimdışı tugce

  • **
  • 52
  • +1/-0
CANIM ANNECİGİM BENİ ANLA
« Yanıtla #1 : 28 Eylül 2008, 16:12:27 »
 cry cry tşkk

 

Bunlarda İlginizi Çekebilir

  Konu / Başlatan replies Son İleti
0 replies
1431 views
Son İleti 26 Eylül 2008, 00:17:24
Gönderen: Halime
0 replies
1538 views
Son İleti 25 Kasım 2008, 16:50:57
Gönderen: Aşık-ı sadık
0 replies
1712 views
Son İleti 25 Kasım 2008, 16:51:51
Gönderen: Aşık-ı sadık
1 replies
1610 views
Son İleti 24 Aralık 2008, 15:07:47
Gönderen: Leb-i Damla
0 replies
1658 views
Son İleti 30 Ocak 2009, 21:25:14
Gönderen: falcon42
0 replies
1863 views
Son İleti 26 Ekim 2010, 15:27:16
Gönderen: kadıkızı